PAD@สามชุก

2009|03|08

บ่ายแก่ๆ

นั่งเล่นเน็ต

เรื่อยๆ

เพลินๆ

แว๊บไปดูบล๊อกของคุณโฟล์คเหน่อ


"5 แกนนำพันธมิตรฯ บุก!!! สามชุก ตลาด 100 ปี สุพรรณบุรี"

เป็นงงครับ

มายังไง

พันธมิตรมายังไง

มาทำไม

งง


อ่านไปเรื่อยๆ ก็เข้าใจ

"กุเพิ่งจะไปสามชุกมาเมื่อวานนี้เอง ไม่มีใครบอกกุเลยวะ แหมๆ"

ออกจากร้านเน็ต

กลับบ้าน

เตรียมตัว

ไปพันธมิตร เว้ย...ยย



และแล้ว

ชญานิษฐ์ส่งข้อความมาทันใด

"มาสามชุกๆ ชุมนุม พธม!! มือตบ เฮ้ๆ 55+"

เธอไม่พลาดงานนี้แน่



นั่งรถจักรยานยนต์ไปเหมือนเดิมครับ

เหมือนกับเมื่อวานนี้แหละ

กว่าจะออกจากสามชุกได้

ก็หกโมงครึ่งแล้ว

มันเริ่มมืดแล้ว

แต่ขับรถสบายดี

อากาศไม่ร้อน

แต่ขับรถค่อนข้างจะรีบ

กลัวคนฉุด

แหะๆ



กว่าจะไปถึงก็ทุ่มกว่าๆ

รถเยอะมากมาย

บึ่งรถไปที่ตลาดร้อยปีเลยครับ

ไม่เห็นมีอะไรเลยอ่าา

ขับรถไปเรื่อยๆ

ก็เจองานแล้วครับ

อยู่้ที่ศาลาประชาคมสามชุกนั่น




หาที่จอดรถ

ถอดหมวกกันน๊อก

แมลงติดที่หน้ากระจกหมวกกันน๊อกเพียบเลยครับ

สังเวยชีวิตให้ธีรวัฒน์แท้ๆ

"ใส่เสื้อธรรมดาเข้างานงี้เหรอ"

ซื้อเสื้อเลยครับ

ซื้อหน้างาน

ใส่หน้างาน

เนียน...น

"PAD พันธมิตรไม่มีวันตาย"



จุดประสงค์ของการมางานนี้

ไม่ได้มีความคิดอยู่ฝ่ายพันธมิตรหรอกนะครับ

แค่เป็นกลาง

จริงๆ แ้ล้วอยากมาถ่ายรูปมากกว่า

เบื่อถ่ายรูปที่ด่านช้างแล้ว

จำเจมากมาย



[เสียงประกอบ : เสียงมือตบเซ็งแซ่ เสียงเฮของผู้ร่วมชุมนุมพันธมิตร]

"ฮัลโล อยู่ข้างหลังเฟ้ย"

"อะไรนะ"

"อยู่ข้างหลัง"

"ไม่ได้ยินเล้ย"

"ข้างงงง หลังงงง เว้ยยยยย"



....

วางสายโทรศัพท์ ส่งข้อความไปแทน

"อยู่ข้างหลังครับ~"



...



ชญานิษฐ์เข้าใจ

โดยการเดินมาหา

ทำหน้าบาน

และปากสวยๆ ของเธอ

[กร๊าดๆ]

"นี่กว่าจะเห็น ก็ธีรวัฒน์มามืดๆอย่างนั้น"

ขอบคุณที่พูดความจริง



อยู่ข้างในมันก็ร้อน คนก็แยะ

เดินออกมาชมนกชมไม้กันดีกว่า

มีอาหารแจก

ร้านขายเสื้อผ้า

เน้นไปทางเสื้อสกรีนเกี่ยวกับพันธมิตร

ผ้าโพกหัว

ดนตรี

ซีดีเพลง

ข้าว ASTV

เยอะแยะมากมาย

ตลาดนัดพันธมิตรนั่นแหละ

ง่ายดี



ครอบครัวชญานิษฐ์โบกมือบ๊ายบายกลับบ้านไปแล้ว

ธีรวัฒน์ก็เดินด่อมๆ ทั่วงาน

ถ่ายรูปเรื่อยไป

เห็นเค้าวาดรูปเหมือนกัน

ยืนเล็งตั้งนาน

เห็นคนวาดรูปก็ยืนว่างๆ

"วาดรูปให้ผมหน่อยได้มั้ยครับ"

"ได้่ครับ เชิญเลยครับ นั่งเลย"



"นั่งสบายๆ นะครับ ไม่ต้องเกร็ง พิงหลังไปได้เลยครับ"

ก็ทำตามอย่างที่เขาบอก

"มองมาทางนี้นะครับ .... โอเคครับ สบายๆ นะครับ"



คนน้อยมากมาย

ไม่ค่อยมีใครมาดู

สบายดีจริง

ไม่ต้องเกร็ง




สักพัก



คนเริ่มเยอะ

เริ่มเดินออกมาจากทีุ่ชุมนุม

และหยุดตรงนี้

ตรงที่วาดรูป

บรรยากาศคนซึ่งเยอะมาก

เดินเข้าเดินออก

แต่บรรยากาศในสายตาของธีรวัฒน์

มันวังเวงชอบกล

"รูปสวยเนอะ"

ผู้คนจากสารทิศ

เริ่มเพ่งสายตา

ที่รูป

ที่หน้ากุเอง

ที่รูป

ที่หน้ากุอีกที

สลับไปมา

ทีสองที

ดูสิดู

จากที่นั่งสบาย

เิริ่มเกร็ง

สายตากลิ้งกลอก

บอกไม่ถูก

ในใจคิดแต่เพียงว่า

"คุณพี่ครับ เมื่อไหร่จะเสร็จซักทีครับเนี่ยย"



คนวาดรูปพยักหน้ายาวหนึ่งที

ทรานสเลทว่า

"เสร็จแล้วครับ"

ในที่สุด

เราก็ได้รู*ไปประดับห้องส้วม

ไว้ 1 รู*วาด




ก่อนกลับบ้าน

ชมดนตรี

โฟล์คแจ๊สสักนิด

บึ่งรถกลับบ้านคันเดิม

ออกจากสามชุกประมาณสี่ทุ่มครึ่ง

กลับบ้านบรรยากาศดึกๆ อย่างนี้

น่ากลัวนี้นะครับ

ต้องขับอย่างระมัดระวัง

ทางที่ดีไม่ต้องออกมาเลยครับ

และอย่าทำอะไรบ้าๆ แบบผม

คุณอาจจะเจอในแบบผมพบเจอ

ในค่ำคืนนี้ก็ได้



บรรยากาศข้างทาง

มีแต่โต๊ะจีนงานบวช งานแต่ง

เยอะมากๆ

แต่ตอนขากลับนี่

นั่งกันอยู่ไม่ถึงสิบโต๊ะ

บางงานก็เมามาย

บางงานก็เก็บเครื่องไฟกันแล้ว

มีรถตามมาอยู่ไม่กี่คัน

ขับพอเป็นเพื่อนได้

แต่พอถึงทางแยก

ก็แยกไปคนละทาง

อีกคันไปอีกทาง

ผมก็ไปอีกทาง

ออกเดี่ยวในทางเปลี่ยว

เข้าเขตอำเภอหนองหญ้าไซ

ไฟข้างทางไม่มี

มีแต่ต้นไม้และคลองขนาบข้างทาง

และความมืดมิด




ไฟหน้ารถส่องป้ายข้างทาง

เขียนว่า

"ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหนองโพธิ์"




ขับรถไปได้สักพัก

มีรถกระบะ

ส่องไฟสูง

แสบตา

มองไม่เห็นทาง

เลยชะลอความเร็วรถ

ขับสวนกัน

"บฉ 2493 อ่างทอง"

คิดในใจ

"ถ้ากุเห็ีนอีกทีนะ ยิงคนขับรถซักที"




ขับไปได้ซักพักใหญ่ๆ

ไม่มีรถสวน

บรรยากาศมืดมิดดั่งเดิม

ไฟหน้ารถส่องป้ายข้างทาง

เขียนว่า

"ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหนองโพธิ์"

ยังไม่เอ่ะใจ ทางเข้า อ.บ.ต. คงมีหลายทาง





รถส่องไฟสูง

ขับสวน

ป้ายทะเบียน

"บฉ 2493 อ่างทาง!"



....



ตอนนี้ในสมองกำลังคิด

คิดว่า

รถส่องไฟสูงคันแรกทะเบียนอะไร

เพราะรถส่องไฟสูงคันล่าสุด

ป้ายทะเบียนจำได้แม่น





....





ไฟหน้ารถส่องป้ายข้างทาง

"ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลหนองโพธิ์"



รถส่องไฟสูง

ขับสวน

ป้ายทะเบียน

"บฉ 2493 อ่างทาง!"

อีกแล้ว!





....




สมองเริ่มเบา

น้ำหนักตัวเองเริ่มเบา

รถที่วิ่งอยู่เหมือนกำลังจะลอย

ใจเริ่มหวิว

และกำลังไม่ได้คิดอะไร

กำลังจะวูบ



....




"เอี๊ยด.....ดดด"

รถจอดอยู่ข้างทาง

มองไปรอบ

บรรยากาศมืดมิดสนิทชั่วคืน

รวบรวมกำลังใจและสติ

เปิดหน้ากระจกหมวกกันน๊อก

"มึงจะเอาอะไรกับกู แน่จริงมึงก็ออกมาเลย"


หายใจเริ่มแรง

หัวใจเต้นเร็ว

สตาร์ทรถอีกครั้ง

บิดไปด้วยความกลัว

ออกด้วยความเร็ว

สักพักใหญ่

เห็นแสงไฟข้างทางสีส้มข้างหน้า

เข้าเขตด่านช้าง

โล่ง!




จอดรถข้างทาง

ดูสภาพตัวเองในกระจก

หน้าตาตื่นมาก

"บฉ 2493 อ่างทอง"

หรือว่า

ผีบัวฉิม ตายตอนปี พ.ศ. 2493

บ้านอยู่อ่างทอง

หรือ

ต้องการอะไรกันแน่วะเนี่ย




ถึงด่านช้าง

แวะเซเว่น

หาอะไรกิน

หอบแดกลงมาเลย

ไม่ไหว

ขับรถมาเหนื่อยมาก

แต่ไอ้เรื่องที่คิดไว้ตอนขับรถมา


สนุกดีเหมือนกันแฮะ!




ปัจฉิมลิขิต | จริงๆ ก็ขับรถมาด้วยความปลอดภัยล่ะครับ