คำขอร้องจาก ผอ จอ กอ

เช้าเจ็ดโมงครึ่ง

เมฆครึ้มบดบัง

บรรยากาศสีเทา

อากาศเย็น

เป็นใจ

น่านอน

ละอองฟองกลิ่นฝน

บันดลกลิ่นฟุ้งกระจาย

ลมเย็นๆ พัดอะไรมา

ให้เราเจอกับ

ฝนตกในฤดูร้อน




จัดการสะสางธุระค้างคา

ให้มันจบๆ ไป

เวลาเที่ยงในบรรยากาศอึมครึม

แวะไปเยี่ยมเพื่อนร่วมงานเก่าซักหน่อย

หาอะไรกินด้วย


"เอ้อ ยี้นนนนส์ มาพอดีเลย" เสียงจากแคชเชียร์

"มีอะไรเหรอครับพี่ต่าย ทำเสียงสูงเชียว"

"พี่พิณมีอะไรจะคุยด้วย โทรไปหาก็ไม่ติด"

"ผอ จอ กอ เนี่ยนะ บ้าเปล่า"

"ไม่รู้เหมือนกัน เห็นมีอะไรจะคุยกับยีนส์"

"ไหนล่ะ ผอ จอ กอ อยู่ไหน รีบคุยรีบไป"

"อยู่หลังร้านน่ะ" แคชเชียร์ชี้นิ้ว

"ถ้าเรื่องตังค์ จะถีบหน้าให้ปลิวเลย"




ระหว่างที่รอผู้จัดการ

ไปคุยกับพี่วุฒิสักนิด

"เป็นไงมั่งครับ ที่นี่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีมั้ยเนี่ย"

"เหมือนเดิ้ม เมื่อเช้ามีเด็กมาใหม่ เมื่อพักเที่ยงนี่ลาออกไปแล้ว"

"เฮ้ย! ขนาดนั้นเชียว ฮ่าๆ คุณผู้จัดการอีกล่ะสิ"

"ก็ก่อนไปพักก็ถามว่าบ่ายนี้จะกลับมาอีกรึเปล่าเนี่ย"

"แล้วยังไง"

"มันก็ทำหน้านิ่งๆ แล้วก็ส่ายหน้า"

"ฮ่ะๆๆ"

"คงไม่มาแล้วครับ ตอนแรกก็นึกว่าพูดเล่นๆ บ่ายนี่ไม่มาเลยเว้ย"

"ผอ จอ กอ แผลงฤทธิ์ ฮ่ะๆๆๆ"





ขณะที่กำลังหัวเราะเสียงดัง ผอ จอ กอ โผล่หน้ามาพอดี

พยักหน้าหนึ่งที เรียกให้ไปข้างหลัง

นี่ก็พยักหน้าหนึ่งทีเหมือนกัน เรียก ผอ จอ กอ ให้มาข้างหน้า

"มีอะไรก็รีบคุยเลยครับ ค่อนข้างรีบ"

ผอ จอ กอ ก็เดินมาข้างหน้า

ทำท่ามาดผู้จัดการเบ่งอำนาจ

"ตอนนี้ยีนส์มีงานอะไรทำมั้ยล่ะ" ผอ จอ กอ เปิดประเด็น

"ทำไมเหรอครับ" ทำหน้าตาเหรอหรา

"ก็ถามดูเฉยๆ"

"มันไม่เฉยแล้วล่ะครับ"

"คือพนักงานที่ร้านของเราเนี่ย ที่มาใหม่ มาแล้วก็ออก"

"ร้านนี้ไม่ใช่ของเรา มันของพี่แล้วแหละ"

ผอ จอ กอ พยักหน้าสีหน้านิ่ง

"แล้วยังไงล่ะครับ มาเล่าปัญหาของร้านให้ผมฟังทำไม"

ผอ จอ กอ ทำท่าจะพูด

"วันนี้ผมมาร้านนี้ ผมมาในฐานะของลูกค้านะครับ" ผมพูดตัดบท

"ผมว่าพี่ก็มีวิธีแก้ปัญหาของพี่เองนะครับ ผมเชื่ออย่างนั้น"

"แต่ปัญหาพี่ก็แก้คนเดียวไม่ได้หรอก พี่ทำงานคนเดียวไม่ได้"

"ก็เลยจะเอาผมกลับเข้าทำงาน" ผมทำหน้ารอคำตอบ

"ใช่"

"ไม่"

"ผมพูดตรงๆ แก้ปัญหาตรงที่พี่นั่นแหละครับ"

"พี่รู้....."

"รู้ว่าไม่จำเป็นต้องเอาผมมาทำงานก็ได้"

"พี่ไม่ได้ขอร้องนะ พี่มดผู้จัดการเขตเขาขอร้องมา"

"ผมก็ไม่ได้ขอร้องตัวเองให้มาทำงานที่นี่อีกครั้งหรอก"




ผมตัดบทด้วยการเดินออกมาจาก ผอ จอ กอ

เพราะคุยอย่างไร ก็ไม่มีทางอยู่แล้ว

"ยีนส์ๆ เมื่อกี้นี้พูดได้สุดยอดมากเลย เมื่อกี้แอบฟังอยู่"

พี่วุฒิพูดด้วยเสียงหัวเราะ

"เมื่อกี้คุยอะไรกับพี่พิณล่ะ" แคชเชียร์ฺเข้ามาเสริม

"ก็ไม่มีอะไร ให้พี่วุฒิเล่าให้ฟังล่ะกัน"

"เนี่ยในร้านเดี๋ยวก็ออกกันอีกแล้ว"

"ใคร..?"

"สามคน ก็ไอ้วี พี่วุฒิ แล้วก็แชมป์"

"ดีแล้ว ท่าน ผอ จอ กอ เขามีวิธีแก้ปัญหาของเขาเองแหละ"



ผมเดินออกจากร้านที่มีแต่ผู้จัดการอาบด้วยความเสแสร้ง




ปัจฉิมลิขิต | จงพูดดีกับคนทุกคน เว้นแต่จงพูดกวนตีนกับคนที่กวนตีน