บ้านของฉันอยู่ใกล้กับภูเขา
ภูเขามีป่าต้นไม้เขียวขจี
ว่าง ๆ ฉันชอบที่จะเดินเข้าป่าบนภูเขา
เพราะเข้าไปหาทีไร
ก็มักจะมีความเร้นลับค่อย ๆ เปิดเผย
ให้น่าตื่นเต้นทุกครั้งที่เดิน
จนฉันรู้สึกว่า
ฉันรักภูเขานี้เสียแล้ว
อีกด้านของภูเขามีดงไผ่พื้นที่ขนาดใหญ่
แต่ฉันไม่เคยเดินเข้าไปสักที
เมื่อฉันไปถึงดงไผ่
ฉันคิดว่ามันมีอะไรแอบอยู่ในกอไผ่
ในกอไผ่มีหน่อไม้
ฉันไปตัดหน่อไม้มา
กลับบ้านตั้งหม้อต้มน้ำ
วันนี้ฉันจะกินหน่อไม้ต้มน้ำตาล
หน่อไม้ต้มน้ำตาลกลิ่นหอมชวนชิม
แต่ชิมแล้วมันกลับมีรสขมขื่น
ผิดกลับที่ฉันตั้งใจให้มันมีรสหวาน
ในขณะที่อาเจียนกับหน่อไม้ขมข้นนั้น
เจ้าหน้าที่ป่าไม้มาจับตัวฉัน
ในโทษฐานไปตัดหน่อไม้ในเขตพื้นที่ป่าของกรมป่าไม้
จับเข้านอนในคุกอยู่สองคืน
ฉันคิดว่าข้าวแดงในคุกที่ไม่ได้ตั้งใจจะกิน
มันกลับอร่อยกว่าหน่อไม้ที่ฉันตั้งใจให้มันอร่อย
แต่มันไม่อร่อย
เมื่อออกจากคุก ฉันกลับไปดูกอไผ่ที่ไปตัดหน่อไม้
และแล้วมันก็มีอะไรมากกว่าหน่อไม้ในกอไผ่จริงๆ
ปัจฉิมลิขิต | ฉันรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ
ภูเขามีป่าต้นไม้เขียวขจี
ว่าง ๆ ฉันชอบที่จะเดินเข้าป่าบนภูเขา
เพราะเข้าไปหาทีไร
ก็มักจะมีความเร้นลับค่อย ๆ เปิดเผย
ให้น่าตื่นเต้นทุกครั้งที่เดิน
จนฉันรู้สึกว่า
ฉันรักภูเขานี้เสียแล้ว
อีกด้านของภูเขามีดงไผ่พื้นที่ขนาดใหญ่
แต่ฉันไม่เคยเดินเข้าไปสักที
เมื่อฉันไปถึงดงไผ่
ฉันคิดว่ามันมีอะไรแอบอยู่ในกอไผ่
ในกอไผ่มีหน่อไม้
ฉันไปตัดหน่อไม้มา
กลับบ้านตั้งหม้อต้มน้ำ
วันนี้ฉันจะกินหน่อไม้ต้มน้ำตาล
หน่อไม้ต้มน้ำตาลกลิ่นหอมชวนชิม
แต่ชิมแล้วมันกลับมีรสขมขื่น
ผิดกลับที่ฉันตั้งใจให้มันมีรสหวาน
ในขณะที่อาเจียนกับหน่อไม้ขมข้นนั้น
เจ้าหน้าที่ป่าไม้มาจับตัวฉัน
ในโทษฐานไปตัดหน่อไม้ในเขตพื้นที่ป่าของกรมป่าไม้
จับเข้านอนในคุกอยู่สองคืน
ฉันคิดว่าข้าวแดงในคุกที่ไม่ได้ตั้งใจจะกิน
มันกลับอร่อยกว่าหน่อไม้ที่ฉันตั้งใจให้มันอร่อย
แต่มันไม่อร่อย
เมื่อออกจากคุก ฉันกลับไปดูกอไผ่ที่ไปตัดหน่อไม้
และแล้วมันก็มีอะไรมากกว่าหน่อไม้ในกอไผ่จริงๆ
ปัจฉิมลิขิต | ฉันรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ

อัพบล็อกแล้ว
ReplyDeleteเรื่องแต่งอีกแล้ว
ฉันเกือบเชื่ออีกแล้ว นะเนี่ยะ ~