วันนี้ก็เหมือนทุกวัน
ตื่นเช้าเจอกับสิ่งแปลกหน้าที่เราคุ้นเคย
อาบน้ำ แต่งชุดไปทำงาน
ออกรถ ถึงที่ทำงาน
วิ่งไปเข้าตอกบัตร
...
ผอ จอ กอ เดินเข้ามาหา
ด้วยสีหน้าที่ผิดปกติกว่าทุกวัน
ทำท่าเก็กสวยแล้วถามว่า
"เมื่อคืนหลับสบายดีมั้ย"
ชะงัก แล้วคิดในใจ กุฝันไปรึเปล่านี่
"หลับสบายดีมั้ย" ผอ จอ กอ ถามอีกรอบ
"อ่ะ..อ่ะ...อ่อ หลับสนิทตลอดคืนเลยครับ"
"ก็ดีแล้วแหละ"
(ตะลึง)
"ท่านผู้จัดการมีอะไรเหรอครับ วันนี้มาแปลกๆ"
"อ้อ วันนี้มีข่าวดีมาบอกกับธีรวัฒน์"
"ผมมีดีด้วยเหรอครับ"
"มีสิ ก็บริษัทพิจารณาการทำงานแล้ว ก็ถือว่าดี"
"แล้วยังไง" ทำหน้าสงสัยและกวนตีนเล็กน้อย
"บริษัทจะส่งโบนัสมาให้เป็นรางวัล"
"ดีจัง"
(ตะลึง)
"ท่านผู้จัดการมีอะไรเหรอครับ วันนี้มาแปลกๆ"
"อ้อ วันนี้มีข่าวดีมาบอกกับธีรวัฒน์"
"ผมมีดีด้วยเหรอครับ"
"มีสิ ก็บริษัทพิจารณาการทำงานแล้ว ก็ถือว่าดี"
"แล้วยังไง" ทำหน้าสงสัยและกวนตีนเล็กน้อย
"บริษัทจะส่งโบนัสมาให้เป็นรางวัล"
"ดีจัง"
ผอ จอ กอ เสริม "ยังไม่หมดแค่นี้นะ"
"ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งเหรอครับ"
"อันนี้ไม่ใช่โปรโมชั่น"
"กระหน่ำซัมเมอร์เซลล์เหรอครับ"
"ธีรวัฒน์ อย่ากวน นี่เรื่องจริง"
"เอ้า ว่ามา"
"บริษัทจะพาไปเที่ยวต่างประเทศ"
"ไม่ใช่มั้ง"
"ใช่สิ"
"แล้วไปไหนอ่ะ"
"ปักกิ่ง ประเทศจีน"
"ติ๊งต่อง ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ
สายการบินจุ๊กกรู้ เที่ยวอีที-เจ็ดสองแปด
กำลังพาท่านไปสู่เมืองปักกิ่ง ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงสี่สิบนาที
ขอให้ท่านผู้โดยสารคาดเข็มขัดภายในสองนาที
เครื่องบินกำลังจะทะยานขึ้นฟ้าแล้วค่ะ ขอบคุณมากค่ะ ติ๊งต่อง"
...
น่าตื่นเต้นดีจัง
เป็นครั้งแรกที่ธีรวัฒน์ได้ไปเที่ยวต่างประเทศ
บริษัทเราดีจัง มีให้เราฮอลิเดย์อย่างนี้ด้วย
ปลื้มตายเลย
"หนีห่าว"
ธีรวัฒน์ทักทานสาวจีนวัยยี่สิบต้นๆ ที่นั่งมาด้วยกัน
"ซา หวาดด ดี ค่ะ"
"เอ่าพูดไทยได้เหรอครับ"
"นี่โหน่ย"
"กำลังจะไปไหนเหรอครับ"
"เซี่ยงไฮ้"
"ชื่ออะไรเหรอครับ ลืมถามเลย"
"รุ่งนภา"
"ไฮจัง ชื่อไทยด้วยนะครับเนี่ย"
"ถ้าเรียกยาก ก็เรียกว่าปลาก็ได้ค่ะ"
อยากบอกอะไรอย่าง
แอบปลื้มตรงที่ปลายิ้มสวย มีเสน่ห์จัง
หวังได้แค่ปลื้ม
แต่อย่าเลย
คงไม่มีทางหรอก
เธอเป็นนางฟ้าที่สูงส่ง
เราเป็นเพียงแค่หมาแดกแฟ้บเท่านั้นเอง
"ติ๊งต่อง ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ
เครื่องบินกำลังจะตก อยู่เฉยๆ นะคะ
ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ แค่น้ำมันหมดกลางอากาศ ติ๊งต่อง"
ผู้โดยสารมองหน้ากันสักพัก ทำสีหน้างง
ช่างเป็นแอร์ที่ไร้ความรู้สึก
งงอยู่นาน เครื่องบินตกกลางทะเลพอดี
"ติ๊งต่อง ขออภัยอย่างสูงแก่ผู้โดยสารทุกท่าน
คือทางสายการบินเราไม่อยากให้ท่านตื่นตระหนก
งงไว้ก่อน เห็นมั้ยค่ะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ตอนนี้เครื่องบินกำลังลอยอยู่กลางทะเลค่ะ"
ตอนนี้ปลากลัวมาก
เธอบอกว่าถึงชื่อปลาแต่ก็ว่ายน้ำไม่เป็น
ดูที่หน้าต่าง เครื่องบินดูเหมือนเริ่มจม
ผู้โดยสารเริ่มหวาดกลัว
"เรากำลังจะตายกันอยู่แล้ว หาทางทีกันเหอะ"
ทุกคนเริ่มกรี๊ด หนีตายทุกวิถีทาง
น้ำเริ่มจมเครื่องบินแล้ว
ช่างเป็นฮอลิเดย์ที่อนาถจิต
ผมวิ่งไปเอาค้อนที่ท้ายเครื่องบิน
บอกให้ทุกคนใส่เสื้อชูชีพ จับให้ดีๆ
ผมจะทุบประตูออก
ใครว่ายน้ำไม่เป็น ติดถังออกซิเจน
วิธีนี้ดีที่สุดแล้ว ปล่อยไำว้ทุกคนจะตายกันหมด
น้ำทะลักเข้าสู่เครื่องบินอย่างรวดเร็ว
ผมจับปลาขึ้นมา ขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างรวดเร็ว
"อ๊าซ รอดแล้ว"
ผมตะโกนออกมาสุดชีวิต
ปลาก็รอดชีวิตออกมาพร้อมกับผู้โดยสารทุกๆ คน
....
เราลอยอยู่ท่ามกลางทะเลที่มีแต่เส้นขอบฟ้า
"มีแต๋ต๋ายกับต๋าย"
คนอินเดียโพล่งเสียงด้วยความท้อ
"ไม่หรอก ยังดีกว่าตายในเครื่องบิน"
"นั่นไง" ปลาพูดขึ้นมา
"มีอะไรเหรอ"
"เกาะ"
"ใช่ๆ เกาะ เรารอดตายแล้ว"
ทุกคนตะโกนด้วยเสียงดีใจ รีบว่ายเข้าฝั่ง
"ติ๊งต่อง ดีใจจัง"
เสียงแอร์พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไร้ความรู้สึก
....
"เราจะตายมั้ย"
"ไม่หรอก"
"เราอยู่เกาะนี้มาเจ็ดวันแล้วนะ ยังไม่มีอะไรลงท้องเลย"
"มันต้องมีปาฏิหาริย์"
ก๊าบๆ ก๊าบๆ
"เสียงเป็ดที่ไหนกัน"
"นั่นสิ นี่มันทะเลนะ"
"เฮ้ย เป็ดริมชายหาด นั่นไง"
"เป็ดทะเลไง"
"มีเหรอ"
"แต่ตอนนี้มีแล้ว รีบไปเหอะ มาเป็นฝูงเลย หรือจะรออดตาย"
เมื่อเข้าไปใกล้ๆ
"เป็ดอะไรสีม่วงวะ"
"เออ นี่แหละ เป็ดทะเล"
ผมเลยเอาเป็ดมาทำยำสามกรอบ
คนอินเดียทัก
"โอ้ว หนีแก ทามหมายถึงอาหร่อยขนาดนี้"
"ครัวไทยไปบอลโลกไง"
"ใช่เหรอ"
"นั่นแหละ เนี่ยยำเป็ดสามกรอบนี่สูตรนางเล็ด แม่ของช้านเลยหนา"
"โอ้ว อีนี่อยากเจอนางเล็ดจริง" คนอินเดียกินไปพล่ามไป
กลุ่มคนญี่ปุ่นกำลังกินยำเป็ดสามกรอบอย่างเอร็ดอร่อย
ผมได้ยินเสียง คนญี่ปุ่นโพล่งเสียงออกมา
"โอ้อิชิ เยสๆ โอ้อิชิ"
ผมก็มานึกๆ
โอ้อิชิ นี่มันยี่ห้อชาเขียวในไทยไม่ใช่เหรอ
หรือว่าคนญี่ปุ่นนั่นอยากกินโออิชิ
ไม่มีสัญญาณความช่วยเหลือใดๆ
ตัดขาดจากโลกภายนอก
อยู่นานๆ ไปพวกเราชาวโดยสารเครื่องบินตก
เริ่มกลายเป็นชาวเกาะของเกาะนี้
ผมพยายามติดต่อกับโลกภายนอกทุกวิถีทาง
ผ่านไปหลายปี
แต่ทุกคนก็ยังมีกำลังใจอยู่
มีความหวังว่า
จะมีหนทางได้กลับบ้านเกิด
ทุกคนชูสองนิ้ว สู้ตาย!
คืนนั้นผมหลับไปด้วยอ่อนเพลีย
มีลมทะเลช่วยเป็นพัดลม
มีท้องฟ้าและผืนดาวมาเป็นมุ้ง
มีเม็ดทรายทะเลเป็นเตียงกว้างใหญ่
ผมหลับสนิทตลอดคืน
...
ตื่นขึ้นมา
ก็เหมือนทุกวัน
ตื่นเช้าเจอกับสิ่งแปลกหน้าที่เราคุ้นเคย
อาบน้ำ แต่งชุดไปทำงาน
ออกรถ ถึงที่ทำงาน
วิ่งไปเข้าตอกบัตร
...
ทำงานเหมือนเคย
ปัจฉิมลิขิต | แต่งเรื่องในที่ทำงานอ่ะล่ะ วันนี้อารมณ์ศิลปิน เหอๆ
"ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งเหรอครับ"
"อันนี้ไม่ใช่โปรโมชั่น"
"กระหน่ำซัมเมอร์เซลล์เหรอครับ"
"ธีรวัฒน์ อย่ากวน นี่เรื่องจริง"
"เอ้า ว่ามา"
"บริษัทจะพาไปเที่ยวต่างประเทศ"
"ไม่ใช่มั้ง"
"ใช่สิ"
"แล้วไปไหนอ่ะ"
"ปักกิ่ง ประเทศจีน"
"ติ๊งต่อง ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ
สายการบินจุ๊กกรู้ เที่ยวอีที-เจ็ดสองแปด
กำลังพาท่านไปสู่เมืองปักกิ่ง ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงสี่สิบนาที
ขอให้ท่านผู้โดยสารคาดเข็มขัดภายในสองนาที
เครื่องบินกำลังจะทะยานขึ้นฟ้าแล้วค่ะ ขอบคุณมากค่ะ ติ๊งต่อง"
...
น่าตื่นเต้นดีจัง
เป็นครั้งแรกที่ธีรวัฒน์ได้ไปเที่ยวต่างประเทศ
บริษัทเราดีจัง มีให้เราฮอลิเดย์อย่างนี้ด้วย
ปลื้มตายเลย
"หนีห่าว"
ธีรวัฒน์ทักทานสาวจีนวัยยี่สิบต้นๆ ที่นั่งมาด้วยกัน
"ซา หวาดด ดี ค่ะ"
"เอ่าพูดไทยได้เหรอครับ"
"นี่โหน่ย"
"กำลังจะไปไหนเหรอครับ"
"เซี่ยงไฮ้"
"ชื่ออะไรเหรอครับ ลืมถามเลย"
"รุ่งนภา"
"ไฮจัง ชื่อไทยด้วยนะครับเนี่ย"
"ถ้าเรียกยาก ก็เรียกว่าปลาก็ได้ค่ะ"
อยากบอกอะไรอย่าง
แอบปลื้มตรงที่ปลายิ้มสวย มีเสน่ห์จัง
หวังได้แค่ปลื้ม
แต่อย่าเลย
คงไม่มีทางหรอก
เธอเป็นนางฟ้าที่สูงส่ง
เราเป็นเพียงแค่หมาแดกแฟ้บเท่านั้นเอง
"ติ๊งต่อง ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ
เครื่องบินกำลังจะตก อยู่เฉยๆ นะคะ
ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ แค่น้ำมันหมดกลางอากาศ ติ๊งต่อง"
ผู้โดยสารมองหน้ากันสักพัก ทำสีหน้างง
ช่างเป็นแอร์ที่ไร้ความรู้สึก
งงอยู่นาน เครื่องบินตกกลางทะเลพอดี
"ติ๊งต่อง ขออภัยอย่างสูงแก่ผู้โดยสารทุกท่าน
คือทางสายการบินเราไม่อยากให้ท่านตื่นตระหนก
งงไว้ก่อน เห็นมั้ยค่ะ ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ตอนนี้เครื่องบินกำลังลอยอยู่กลางทะเลค่ะ"
ตอนนี้ปลากลัวมาก
เธอบอกว่าถึงชื่อปลาแต่ก็ว่ายน้ำไม่เป็น
ดูที่หน้าต่าง เครื่องบินดูเหมือนเริ่มจม
ผู้โดยสารเริ่มหวาดกลัว
"เรากำลังจะตายกันอยู่แล้ว หาทางทีกันเหอะ"
ทุกคนเริ่มกรี๊ด หนีตายทุกวิถีทาง
น้ำเริ่มจมเครื่องบินแล้ว
ช่างเป็นฮอลิเดย์ที่อนาถจิต
ผมวิ่งไปเอาค้อนที่ท้ายเครื่องบิน
บอกให้ทุกคนใส่เสื้อชูชีพ จับให้ดีๆ
ผมจะทุบประตูออก
ใครว่ายน้ำไม่เป็น ติดถังออกซิเจน
วิธีนี้ดีที่สุดแล้ว ปล่อยไำว้ทุกคนจะตายกันหมด
น้ำทะลักเข้าสู่เครื่องบินอย่างรวดเร็ว
ผมจับปลาขึ้นมา ขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างรวดเร็ว
"อ๊าซ รอดแล้ว"
ผมตะโกนออกมาสุดชีวิต
ปลาก็รอดชีวิตออกมาพร้อมกับผู้โดยสารทุกๆ คน
....
เราลอยอยู่ท่ามกลางทะเลที่มีแต่เส้นขอบฟ้า
"มีแต๋ต๋ายกับต๋าย"
คนอินเดียโพล่งเสียงด้วยความท้อ
"ไม่หรอก ยังดีกว่าตายในเครื่องบิน"
"นั่นไง" ปลาพูดขึ้นมา
"มีอะไรเหรอ"
"เกาะ"
"ใช่ๆ เกาะ เรารอดตายแล้ว"
ทุกคนตะโกนด้วยเสียงดีใจ รีบว่ายเข้าฝั่ง
"ติ๊งต่อง ดีใจจัง"
เสียงแอร์พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ไร้ความรู้สึก
....
"เราจะตายมั้ย"
"ไม่หรอก"
"เราอยู่เกาะนี้มาเจ็ดวันแล้วนะ ยังไม่มีอะไรลงท้องเลย"
"มันต้องมีปาฏิหาริย์"
ก๊าบๆ ก๊าบๆ
"เสียงเป็ดที่ไหนกัน"
"นั่นสิ นี่มันทะเลนะ"
"เฮ้ย เป็ดริมชายหาด นั่นไง"
"เป็ดทะเลไง"
"มีเหรอ"
"แต่ตอนนี้มีแล้ว รีบไปเหอะ มาเป็นฝูงเลย หรือจะรออดตาย"
เมื่อเข้าไปใกล้ๆ
"เป็ดอะไรสีม่วงวะ"
"เออ นี่แหละ เป็ดทะเล"
ผมเลยเอาเป็ดมาทำยำสามกรอบ
คนอินเดียทัก
"โอ้ว หนีแก ทามหมายถึงอาหร่อยขนาดนี้"
"ครัวไทยไปบอลโลกไง"
"ใช่เหรอ"
"นั่นแหละ เนี่ยยำเป็ดสามกรอบนี่สูตรนางเล็ด แม่ของช้านเลยหนา"
"โอ้ว อีนี่อยากเจอนางเล็ดจริง" คนอินเดียกินไปพล่ามไป
กลุ่มคนญี่ปุ่นกำลังกินยำเป็ดสามกรอบอย่างเอร็ดอร่อย
ผมได้ยินเสียง คนญี่ปุ่นโพล่งเสียงออกมา
"โอ้อิชิ เยสๆ โอ้อิชิ"
ผมก็มานึกๆ
โอ้อิชิ นี่มันยี่ห้อชาเขียวในไทยไม่ใช่เหรอ
หรือว่าคนญี่ปุ่นนั่นอยากกินโออิชิ
ไม่มีสัญญาณความช่วยเหลือใดๆ
ตัดขาดจากโลกภายนอก
อยู่นานๆ ไปพวกเราชาวโดยสารเครื่องบินตก
เริ่มกลายเป็นชาวเกาะของเกาะนี้
ผมพยายามติดต่อกับโลกภายนอกทุกวิถีทาง
ผ่านไปหลายปี
แต่ทุกคนก็ยังมีกำลังใจอยู่
มีความหวังว่า
จะมีหนทางได้กลับบ้านเกิด
ทุกคนชูสองนิ้ว สู้ตาย!
คืนนั้นผมหลับไปด้วยอ่อนเพลีย
มีลมทะเลช่วยเป็นพัดลม
มีท้องฟ้าและผืนดาวมาเป็นมุ้ง
มีเม็ดทรายทะเลเป็นเตียงกว้างใหญ่
ผมหลับสนิทตลอดคืน
...
ตื่นขึ้นมา
ก็เหมือนทุกวัน
ตื่นเช้าเจอกับสิ่งแปลกหน้าที่เราคุ้นเคย
อาบน้ำ แต่งชุดไปทำงาน
ออกรถ ถึงที่ทำงาน
วิ่งไปเข้าตอกบัตร
...
ทำงานเหมือนเคย
ปัจฉิมลิขิต | แต่งเรื่องในที่ทำงานอ่ะล่ะ วันนี้อารมณ์ศิลปิน เหอๆ
เปนรายมากป่าวเนี่ย.......ธีรวัตน์
ReplyDeleteเทอแต่งได้ไง
เพื่อนจาไปเปนศิลปินแล้วหรอ........555+6
ช่างกล้าจิงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆนะเทอ
แหม่
ReplyDeleteแต่งหั้ยตัวเองเป็นวีรบุรุษซะด้วย
55+
บ้าป่ะเนี่ยะ
แล้วที่ว่า ผจก.
ทักตอนแรก
จริงป่ะ
นี่แอบสงสัย ~
Happy Valentine's day ~
ReplyDelete